سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )

512

مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )

محمد اكبر شميم 1285 ه ق / 1843 م 1304 ه ق / 1887 م سيد محمد اكبر شميم در 21 ذىالحجّه 1258 ه ق مطابق 23 ژانويه 1843 م در كهجوه پا به عرصهء وجود نهاد . پدرش محمد حسن بزرگ كهجوه و صاحب املاك بود ، وى تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود به پايان رساند و سپس به لكنهو رفت و نزد استادان آن شهر به تحصيل علوم دينى پرداخت و بيشتر اوقات خود را به مطالعه و مباحثه مىگذراند . او به شعر و شاعرى علاقه داشت و مرثيه مىسرود و در مرثيه‌سرايى شاگرد ميرزا دبير بود . در سن چهل‌وشش‌سالگى در 28 ذىالحجه 1304 ه ق مطابق 17 دسامبر 1887 م درگذشت و در كهجوه به خاك سپرده شد ، كتابهاى او در حادثهء خرابى خانه از بين رفت . محمد اكبر شاه 1333 ه ق / 1914 م 1390 ه ق / 1970 م مولانا سيد محمد اكبر شاه در تله‌گنگ بلوك كيمبل‌پور ، در قريه‌اى به نام سگهر زندگى مىكرد . خاندان وى از خانوادهء مذهبى سادات سگهر بود . برادر بزرگتر او مولانا محبوب على شاه بخارى فردى عالم به شمار مىرفت . مولانا محمد اكبر در سلطان المدارس لكنهو كسب علم كرد و به شاگردى مولانا سيد محمد رضا و مولانا سيد محمد باقر مفتخر بود . محمد اكبر تا مدتى به وعظ و تبليغ اشتغال داشت و در آخر عمر در اطراف راولپندى سكونت گزيد و در نورپور شاهان درگذشت . تاريخ وفاتش 15 سپتامبر 1970 م / رجب 1390 ه ق است . محمد اكبر چكركوتى مولانا حاج سيد محمد اكبر در زادگاه خود به تحصيل علم پرداخت و بعد به عراق رفت و حدود دوازده سال در آنجا اقامت گزيد و درسهاى فقه ، اصول و ساير علوم را فراگرفت و به وطن خود چكركوت بلوك كوهات بازگشت و مشغول خدمات دينى شد .